Behandelwensen – Huisartsenpraktijk Nassaulaan – Haarlem
Header afbeelding
Huisartsenpraktijk Nassaulaan
Nassaulaan 25 2011 PB
Haarlem

Behandelwensen

Hieronder vindt u informatie over een wilsverklaring, reanimatie en euthanasie, samen noemen wij dit uw behandelwensen. Deze informatie is bedoeld als voorzet voor een gesprek met uw huisarts hierover, mocht u daaraan behoefte hebben. Wanneer u een gesprek hierover wilt met uw huisarts, kijkt u dan in onderstaand formulier om dit gesprek voor te bereiden.

Formulier: Voorbereiding op het gesprek over uw behandelwensen

Wilsverklaring

Iedereen heeft het recht om een medische behandeling te weigeren, ook als deze levensreddend of – verlengend werkt. Volgens de wet heeft een behandelaar zoals een arts toestemming nodig van de patiënt om welke behandeling dan ook te starten. Die toestemming is er impliciet als u op het spreekuur komt met een klacht, maar het wordt ingewikkeld wanneer u (tijdelijk) niet in staat bent om voor uw eigen wensen op te komen, bijvoorbeeld als u in coma raakt of dement wordt. In deze gevallen zal de behandelend arts in samenspraak met uw naasten een beslissing moeten nemen wat het beste voor u is.

U kunt ervoor kiezen om erop te vertrouwen dat uw naasten voor u de beste beslissingen nemen, al of niet door het op voorhand met hen te bespreken. U kunt zelf ook op papier zetten wat uw wensen op het gebied van medische behandelingen zijn. Een dergelijk document wordt een wilsverklaring genoemd en kan van alles omvatten: er kan bijvoorbeeld in staan dat u niet wilt worden gereanimeerd, kunstmatig beademd of gevoed, of in een ziekenhuis opgenomen. Met name ouderen en chronisch zieken kunnen de wens hebben om het leven niet zo ver op te rekken als technisch mogelijk is. Uw wensen hierover kunt u vormgeven in een wilsverklaring, eventueel aangevuld met een wens tot euthanasie in bepaalde specifieke situaties in de toekomst.

Reanimatie

Bij een acute hartstilstand pompt het hart het bloed niet meer door het lichaam, wat leidt tot een zuurstoftekort in de hersenen. Door het ritmisch indrukken van de borstkas kan een buitenstaander tijdelijk zorgen dat er toch zuurstof in de hersenen komt en er geen schade optreedt. Gecombineerd met mond-op-mondbeademing kan de patiënt dit nog iets langer volhouden. Door met een apparaat (een defibrillator) een elektrische schok toe te dienen, kan in sommige gevallen het hart weer geholpen worden zelf te kloppen. Het aantal mensen met een hartstilstand dat op deze manier gered kan worden is klein en daalt met de leeftijd.
Bij 70-plussers met een hartstilstand lukt het in 8 procent van de gevallen het hart weer op gang te krijgen. In de helft van die 8 procent ontstaat echter ernstig en onherstelbaar hersenletsel. Ook aan een geslaagde reanimatie kan de patiënt klachten van angst of depressie overhouden. De kans dat een oudere op een reanimatie vooruitgaat is dus klein. Bij mensen jonger dan 70 is de kans op succes groter, maar nog steeds klein.

Euthanasie

Deze tekst is vooral bedoeld om u uit te nodigen uw vragen over euthanasie op het spreekuur te komen stellen aan uw huisarts.

Bij euthanasie geeft de arts een patiënt een combinatie van medicijnen, waardoor deze komt te overlijden. Als een patiënt uitzichtloos en ondraaglijk lijdt en dit lijden niet op een andere manier is op te lossen, kan hij of zij vragen om euthanasie. Hierbij moet duidelijk zijn dat de patiënt dit verzoek niet in een opwelling doet en wilsbekwaam is (dat wil zeggen: zijn eigen situatie goed kan overzien). Het inwilligen en uitvoeren van een euthanasieverzoek is aan allerlei regels gebonden, want het leven van iemand beëindigen is een uitzonderlijke zaak.

De hele procedure wordt achteraf getoetst op zorgvuldigheid en daarom is het zaak om vooraf alles al zorgvuldig te regelen. Het uiten en op schrift stellen van een euthanasiewens, ook voor de toekomst, is daarin een belangrijk onderdeel. Daaruit kan blijken dat er geen sprake is van een opwelling, maar van een duurzaam bestaande wens en een weloverwogen besluit. Zeker als een wilsverklaring een in uw eigen woorden en zelf (desnoods met de hand) geschreven document is, is het een waardevolle verklaring.

Als u zit met een vraag over euthanasie is het dus het beste om deze met de huisarts te bespreken, zodat uit uw dossier blijkt dat u er al langer mee bezig bent. Het is ook aan te raden om de wilsverklaring regelmatig, bijvoorbeeld jaarlijks, te verversen en eventueel aan te vullen.

Zoals in het voorgaande al aangegeven staat, is één van de vereisten voor euthanasie een wilsbekwame patiënt. Iemand die bijvoorbeeld buiten bewustzijn is komt daardoor per definitie niet in aanmerking voor euthanasie, ook al is het van tevoren op papier gezet. De euthanasiewens kan echter wel gebruikt worden als argument om terughoudend te zijn met het starten van medische behandelingen en is dus ook in zo’n geval wel van waarde.

Het is verstandig op een tijdig moment na te denken over uw wensen wat betreft medisch handelen rond het levenseinde en om hierover in gesprek te gaan met uw huisarts. De wilsverklaring is geldig na een gesprek met de huisarts, ondertekening en opname in uw patiëntendossier.

Meer informatie:

www.thuisarts.nl/levenseinde

www.patientenfederatie.nl/producten/niet-reanimerenpenning/de-niet-reanimerenpenning

www.nvve.nl

Voorbeeld_Euthanasieverklaring

Voorbeeld_Behandelverbod

Voorbeeld_Wilsverklaring: niet_reanimeren